Kościół p.w. Najświętszego Serca Pana Jezusa w Żernikach Wr.

Niedziela – pamiątka zmartwychwstania ( homilia na Wielkanoc 2013r.)
Zmartwychwstanie jest najcudowniejszym wydarzeniem chrześcijaństwa. Jest jego „być albo nie być. Jego kamieniem węgielnym. Jego jedynym sensem. Legitymacją chrześcijaństwa.
W chrześcijaństwie wszystko opiera się na fakcie zmartwychwstania Jezusa Chrystusa.
Rozumiał to i żył tym od początku z niezwykłą mocą Kościół pierwotny. Pierwsi chrześcijanie nie mieli innych świąt prócz świąt Zmartwychwstania Pańskiego. Boże Narodzenie pojawi się dopiero w IV wieku.
Chrześcijanie celebrowali ciągle to wydarzenie – ósmego dnia albo „pierwszego dnia po szabacie” – który nazwano Dniem Pańskim ( Dies Dominica ). Zanurzali się w moc Zmartwychwstałego. Z Niego czerpali siłę do życia pośród prześladowań, do stawiania na co dzień czoła śmierci. Dlatego dobrze, że podczas każdej Eucharystii niedzielnej na początku modlitwy eucharystycznej przypominamy sobie, iż niedziela jest dniem, w którym świętujemy zmartwychwstanie naszego Pana.
Historia chrześcijańskiej niedzieli zaczyna się w najdonioślejszym fakcie historycznym zmartwychwstania Chrystusa Pana „trzeciego dnia po Jego śmierci, według rachuby żydowskiej „ w pierwszym dniu po szabacie”.
W tym samym dniu Zmartwychwstały objawia się swoim uczniom, przebywa z nimi, daje im się poznać.
Zmartwychwstając w tym właśnie dniu Chrystus nadał mu tym samym specyficzny charakter i wyjątkowe znaczenie. Uczynił ten dzień swoim, uświęconym, zdecydowanie wyróżnionym spośród wszystkich innych dni tygodnia.. Zauważmy, że dniem ponownego ukazania się swoim apostołom, jest następna niedziela, „niedziela Tomasza”, co dało początek zgromadzeniom chrześcijańskim.

Sam Pan, zjawiając się ponownie „po ośmiu dniach” od zmartwychwstania, niejako „ wpuścił w ruch „ koło cotygodniowej „pamiątki” owego misterium Paschy.
W ten sposób „pierwszy dzień tygodnia” stał się dniem zmartwychwstania Pana, wspominanego i przeżywanego przez wierzących.

Już w I wieku wchodzi w użycie nowa nazwa tego dnia – „Dzień Pański”, greckie Kyriake Hemera, łac. Dies Dominca ( skrótowo „Dominica), wł. Domenica, franc. Dimanche, hiszp. Domingo, ros. Woskresjenie.

Niedziela jest najstarszym i pierwszym dniem świątecznym. Chrześcijanie z narażeniem życia w ten dzień schodzą się na słuchanie Słowa Bożego i uczestniczenie w Eucharystii.

„My musimy sprawować Eucharystię w Dzień Pański. To nasze prawo. Niedzielnej Eucharystii nie wolno nam opuszczać. My nie możemy żyć bez sprawowania Eucharystii w Dniu Pańskim. Czy mógłby być chrześcijanin bez Mszy św. niedzielnej, albo Msza św. bez chrześcijanina? Czy nie wiesz, prokonsulu, że chrześcijanin ma swoją rację bytu we Mszy św., a Msza św. w chrześcijaninie tak, że jedno bez drugiego nie może istnieć?” – tak odpowiadają chrześcijanie z Abitene (Tunezja ) – 18 kobiet i 31 mężczyzn – w początku IV wieku konsulowi rzymskiemu w Kartaginie.
A młoda chrześcijanka – Wiktoria – odpowie swoim prześladowcom:” Tak, byłam na tym zgromadzeniu, ponieważ jestem chrześcijanką”.

Początkowo nie ma jeszcze mowy o niedzieli jako dniu wolnym od pracy. Jednak w III w. Didascalia Apostolorum (13) , ze względu na spotkanie eucharystyczne, nalega:
„Nie przenoście potrzeb życia doczesnego ponad Słowo Boże, lecz w Dzień Pański odłóżcie wszystko na bok i spieszcie do kościoła, bo on jest chlubą naszą. Jakże usprawiedliwi się kiedyś przed Bogiem ten, kto w owym dniu nie uczestniczył we wspólnym zebraniu, by słuchać Słowa zbawienia i spożywać pokarm boski, dający życie wieczne?”

Konstantyn Wielki wprowadza dzień wolny od pracy w „dniu słońca”, który jest równocześnie „dniem zmartwychwstania Chrystusa”.

W marcu 321 roku ogłasza prawo nakazujące odpoczynek w niedzielę, z wyjątkiem prac na roli ze względu na zmienną pogodę.
To prawo cywilne, państwowe, sankcjonuje sobory, przypominając wiernym obowiązek chrześcijańskiego świętowania niedzieli, z Eucharystią jako głównym elementem.

Niedziela jest równocześnie dniem radości paschalnej, na co zwracają uwagę wczesne świadectwa chrześcijaństwa.
Didascalia Apostolorum stwierdza wprost, że ten, kto się zamartwia i smuci w tym dniu, popełnia grzech. (21).
Egipski autor Listu Barnaby ( II w. ) stwierdza: „Wchodzimy w radość ósmego dnia, w którym Jezus zmartwychwstał i ukazawszy się wstąpił do nieba”.
Na początku IV w. papież Innocenty I przypomina, że radość paschalna rozjaśnia każdą niedzielę ( List 25,7 ). Stąd odradza się praktyk pokutnych w tym dniu, a postawą stojącą podczas modlitwy podkreśla się radość zmartwychwstania, wypełniającą uczestników niedzielnej Eucharystii.
Św. Bazylii ( Traktat o Duchu Świętym ) dokładnie wyjaśnia tę postawę:
„Powstaliśmy z martwych wraz z Chrystusem i winniśmy szukać tego, co w górze: dlatego też w dniu zmartwychwstania ( niedziela ) przypominamy sobie łaskę, która otrzymaliśmy, przybierając postawę stojącą” ( 27 ).

Z tak mocno akcentowaną postawą radości paschalnej związanej z niedzielą, bardzo dobrze harmonizuje i współbrzmi moment zaniechania pracy i odpoczynku. Czas wolny wyraża radość i ją potęguje: dla chrześcijanina ta radość ma źródło w zmartwychwstaniu Chrystusa i w uczestnictwie we Mszy św.

„Niedziela jest najstarszym i pierwszym dniem świątecznym – uczy sobór Watykański II w Konstytucji o Liturgii (106) – który należy wpoić w pobożność wiernych, aby stał się dniem radości i odpoczynku od pracy.”.
W dniu wolnym od pracy ta radość niedzielna/paschalna może łatwiej przybrać wymiar społeczny, zarówno w rodzinie, jak i w kręgu wspólnoty parafialnej.
Tak więc najistotniejszym elementem chrześcijańskiej niedzieli jest Eucharystia i związany z nią radosny klimat tego dnia oraz wypoczynek. Jeśli chodzi o wypoczynek, to przydałby się nowy Konstantyn W., który by specjalnym edyktem zakazał pracy w niedzielę.
Pod rozwagę kilka pytań:

Czy twój udział we Mszy św. jest świadomy. Czy umiałbyś wytłumaczyć niewierzącemu czy niepraktykującemu, dlaczego w każdą niedzielę idziesz do kościoła na Mszę św. ( Przecież tam nic nie dają- częste tłumaczenie niepraktykujących )

Czy najważniejszym elementem twojego przeżywania niedzieli jest pełny udział we Mszy św., a więc także Komunia św.?

Uczestnictwo w niedzielnej Mszy św. winno być czynne. Jak wygląda twoje zaangażowanie? Czy śpiewasz wraz z innymi i odpowiadasz na wezwania celebransa?

Czy wykonujesz wszystkie aklamacje liturgiczne? Czy to wszystko wykonujesz w duchu żywej wiary i solidarności z innymi?

Niedziela jest też dniem przeżywania wspólnoty, dniem radości i wypoczynku. Jak przyczyniasz się do tego, by dzięki twojej obecności inni mogli tak właśnie przeżywać niedzielę – Dzień Pański?

Zachęta:
Tyli młodych i starszych spieszy codziennie na Mszę św. by żyć w ścisłej łączności z tym, co stanowi istotę chrześcijaństwa. A może i ty mógłbyś nie tylko w niedzielę i święta uczestniczyć we Mszy św. bez uszczerbku dla swoich obowiązków?
Amen.

ks. prał. Tadeusz Rusnak


Powrót...





Projekt nowego kościołaKażdego kto chce wspomóc zbiórkę pieniędzy na budowę kościoła zachęcamy do wpłat na konto parafialne:

Bank Spółdzielczy w Św. Katarzynie
nr 3095 8410 9220 1010 0467 47 0001






Lokalny dostawca internetu:

www.pwpunkt.pl