Kościół p.w. Najświętszego Serca Pana Jezusa w Żernikach Wr.

Przygotowanie do małżeństwa jest konieczne - artykuł ks. Franciszka Głoda z miesięcznika "Zdrowie"
ks. Franciszek Głód
Kryzys rodziny widoczny jest w całym świecie. W Europie zachodniej około 40% małżeństw kończy się rozwodem. Zwiększa się liczba matek samotnie wychowujących dzieci. W niektórych krajach jedna trzecia dzieci nie zna swojego ojca. Kryzysy, jakie przeżywa dzisiejsza rodzina, są bardzo niepokojące, a wskazują na to naukowe prace wielu autorów.
Obecnie wielu młodych ludzi rozpoczyna życie małżeńskie bez świadomości jakiegokolwiek wsparcia ze strony Pana Boga.
Zbyt anemiczna wiara sprawia, że wcale nie liczą na pomoc, której udziela Pan Bóg w sakramencie małżeństwa. Wielu młodych ludzi deklarujących swoją przynależność do Kościoła katolickiego, nie mając żadnych przeszkód kanonicznych, żyje ze sobą tak jak małżonkowie bez zawarcia sakramentalnego związku małżeńskiego. Na pytanie dlaczego, odpowiadają, że im to nie jest potrzebne. Wprawdzie nie wykluczają związku sakramentalnego, ale obecnie nie mają pieniędzy na wyprawienie wesela. Pomimo że w dalszym ciągu uważają się za wierzących, to w dużej mierze ulegają filozofii liberalnej nastawionej na konsumpcję, pozostając obojętnymi wobec wymogów Boga i Kościoła.
Papież Jan Paweł II wielokrotnie podczas swego pontyfikatu wskazywał na potrzebę duszpasterskiego przygotowania narzeczonych do małżeństwa i założenia rodziny. Praktyka rzetelnego przygotowania narzeczonych do życia w małżeństwie jest w wielu katolickich środowiskach traktowana mało odpowiedzialnie i rozmija się z zaleceniami Kościoła.
Św. Jan Paweł II zaleca potrójne przygotowanie do małżeństwa: dalsze, bliższe i bezpośrednie.
Przygotowanie dalsze wydaje się najważniejsze i powinno odbywać się w kręgu rodzinnym. Rodzice są zobowiązani do ukazania dzieciom, a także młodzieży poprzez przykład własnego życia małżeńskiego piękna i mądrości, które Pan Bóg zawarł w Objawieniu.
To przygotowanie powinno trwać przez całe życie.
Drugi etap przygotowania dzieci i młodzieży do życia w małżeństwie i rodzinie, nazwany przez Papieża przygotowaniem bliższym, odbywa się w dalszym ciągu w rodzinie, ale także w szkole i w parafii. Katecheza szkolna i parafialna w swoim programie powinna zawierać dostosowane do różnych poziomów rozwojowych słuchaczy zasadnicze treści chrześcijańskiej koncepcji małżeństwa i rodziny. Podobnie wszystkie organizacje kościelne, państwowe i samorządowe powinny przyczyniać się do kształtowania właściwych i zdrowych moralnie postaw względem małżeństwa i trwałej rodziny.
Papież z wielką uwagą pisze o bezpośrednim przygotowaniu do małżeństwa, które w naszym kraju najczęściej jest realizowane poprzez uczestnictwo narzeczonych w naukach przedślubnych, dniach skupienia i spotkaniach w specjalistycznej poradni odpowiedzialnego rodzicielstwa.
Celem tej katechezy jest duchowa i teologiczna formacja przyszłych małżonków i rodziców, aby żyli według Bożego zamysłu. Przygotowanie bezpośrednie do sakramentu małżeństwa w postaci katechez powinno odbywać się w miesiącach poprzedzających zawarcie ślubu.
Poprzez katechezy przyszli małżonkowie mają okazję pogłębić swoją wiarę.
Konieczność takiego przygotowania istniała zawsze, ale obecnie jest potrzebą naglącą, ponieważ wielu młodych ludzi ulega laicyzacji i nie rozwija więzi z Panem Bogiem.
Wielu narzeczonych wykazuje braki w doktrynie i praktyce życia chrześcijańskiego. Brak jest też rozeznania i uświadomienia łaski Bożej, jaką narzeczeni otrzymają w sakramencie małżeństwa. W myśl instrukcji Episkopatu Polski przygotowanie bezpośrednie powinno trwać przynajmniej przez trzy miesiące przed zawarciem ślubu.
Narzeczeni w czasie bezpośredniego przygotowania otrzymują duchową formację i poznają główne zasady etyki małżeńskiej, zwłaszcza w dziedzinie odpowiedzialnego rodzicielstwa.
Ważnym zadaniem tego etapu przygotowań jest religijne wprowadzenie w liturgię sakramentu małżeństwa. Nie chodzi tu tylko o sposób zachowania się w kościele, ale przede wszystkim o ukazanie treści i wymowy symboli obrzędów sakramentu małżeństwa.
W poradni rodzinnej narzeczeni mają możliwość zapoznania się z naturalnymi metodami odpowiedzialnego rodzicielstwa i fachową literaturą w tej dziedzinie, by problemy prokreacji mogły być rozwiązywane zgodnie z zamysłem Stwórcy.
Każda katolicka poradnia powinna być wyposażona w odpowiednie książki i odpowiednie pomoce dydaktyczne, z których narzeczeni mogliby korzystać.
Zaleca się, by w ramach katechezy przedślubnej narzeczeni uczestniczyli w zorganizowanym dniu skupienia, podczas którego będą mogli wspólnie przeżyć Eucharystię, uczestniczyć w sakramencie pokuty, a także mieć okazję kolejny raz przemyśleć decyzję zawarcia sakramentalnego małżeństwa.
Podczas uczestniczenia w dniu skupienia dla narzeczonych jest także okazja, by dialogować z innymi narzeczonymi i kapłanem. W wielu parafiach przygotowanie do małżeństwa prowadzone jest tylko dwa lub trzy razy w roku, najczęściej jesienią i na wiosnę.
Dla młodych ludzi stwarza to dużą niedogodność, często narzeczeni zgłaszają się do kancelarii wtedy, gdy przygotowanie do małżeństwa w ich parafii już trwa albo jest na ukończeniu, a następne ma się rozpocząć dopiero za dwa lub trzy miesiące. Młodzi zniechęcają się, nie potrafią czekać i tracą motywację, by w przyszłości takie przygotowanie odbyć. Należy mieć na uwadze fakt, że wiara młodych ludzi jest często anemiczna, a motywy zawarcia sakramentalnego związku małżeńskiego bywają poza religijne, dlatego z mentalnością młodych, z ich konsumpcyjnym podejściem do życia należy się poważnie liczyć.
Natychmiastowe włączenie ich w katechezy przedmałżeńskie, gdy zdecydowali się w nich uczestniczyć i przyszli do kancelarii parafialnej może okazać się bardzo owocne.
Stworzenie odpowiednich warunków duszpasterskich w odpowiednim czasie, by nie wygasła motywacja zawarcia sakramentu małżeństwa, może przynieść błogosławiony skutek. Wielu katolików żyje obecnie bez ślubu kościelnego, a przyczynę takiego stanu upatrują w wyolbrzymionych trudnościach stawianych przez duszpasterzy. Aby uniknąć tego rodzaju niekorzystnych sytuacji, można wprowadzić formę permanentnego przygotowania do małżeństwa i życia w rodzinie, czyli stałe katechezy, które odbywałyby się w każdym tygodniu w wybrany dzień o stałej godzinie.
Jest to bardzo korzystne dla narzeczonych. Narzeczeni wtedy nie czekają na rozpoczęcie nowego kursu, ale włączają się w już odbywające się katechezy. Zaletą takiego rozwiązania jest przede wszystkim to, że narzeczeni mogą rozpocząć katechezy przedślubne bezpośrednio po zgłoszeniu się do kancelarii parafialnej. Ich motywację i dobrą wolę natychmiast się wykorzystuje. Odwlekanie może okazać się problematyczne. Stare i bardzo mądre przysłowie mówi, że trzeba kuć żelazo póki gorące.
Niektórzy narzeczeni bezpośrednie przygotowanie do małżeństwa początkowo podejmują niechętnie i traktują je jako przykry obowiązek. Zmiana postawy u narzeczonych w trakcie przygotowywania się do małżeństwa w dużej mierze zależy od sposobu prowadzenia zajęć, atmosfery, jaka się wytworzy i od przekazywanej treści. Zajęcia muszą być na tyle atrakcyjne, aby zachęcały narzeczonych do przyjęcia przekazywanych treści. Od atrakcyjności prowadzonych zajęć uzależniony będzie wpływ na przyjęcie nauki Kościoła o małżeństwie i rodzinie. Mało dojrzała wiara i duże zaniedbania w praktykach religijnych są częstą przyczyną obojętności, a nawet niechęci przychodzenia na spotkania.
Przyczyną są także liczne zajęcia młodych ludzi. Niektórzy studiują i jednocześnie pracują, zarabiając na życie. Rozpoczęcie przygotowania do małżeństwa w dogodnym terminie ma duże dla nich znaczenie.
Młodym ludziom, którzy z różnych względów nie przyjęli jeszcze sakramentu bierzmowania, należy, zgodnie z kan. 1065 KKK, umożliwić przygotowanie do przyjęcia tego sakramentu. W adhortacji „Familiaris Consortio” papież Jan Paweł II stwierdza: „Jakkolwiek nie można odmówić słuszności traktowania bezpośredniego przygotowania do małżeństwa jako konieczności i obowiązku (…), to jednak zawsze sprawę tego przygotowania należy stawiać w ten sposób, by ewentualne jego pominięcie nie stwarzało przeszkody do zawarcia małżeństwa”.
W wyjątkowych i uzasadnionych wypadkach, gdy nie ma już możliwości odbycia nawet skróconej katechezy przedmałżeńskiej, duszpasterz zobowiązany jest w sumieniu do przygotowania kandydata do małżeństwa w formie osobistych z nim rozmów i pouczeń, posługując się także odpowiednią literaturą religijną i pomocami duszpasterskimi.

Ks. Franciszek Głód

Powrót do strony: Poradnia rodzinna






Projekt nowego kościołaKażdego kto chce wspomóc zbiórkę pieniędzy na budowę kościoła zachęcamy do wpłat na konto parafialne:

Bank Spółdzielczy w Św. Katarzynie
nr 3095 8410 9220 1010 0467 47 0001






Lokalny dostawca internetu:

www.pwpunkt.pl